Hamont Achel (Candle City)

Vele jaren na dato.

Het begint als een met stormvloed gevulde ochtend. Het komt met grote bakken uit de hemel zetten, welke gepaard gaan met donder en bliksem.
Maar tegen de tijd dat ieder bandlid rond 7:15 uit bed stapt, om nog even fanatiek de muziek goed door te nemen, en de thuis liggende uniform delen te controleren zodat deze spik en span mee zullen gaan komt de zon al aardig door, maar het voelt klammig, plakkerig en bijna tropisch aan door het vocht van de vers gevallen regen. Een regenwoud in zakformaat (zak mar zegge).

Al met al is het een mooie start van een niet nader te noemen 2e pinksterdag, in het jaar 2014. Voor het zelfde geld was het mooi weer geweest en LEKKER warm. Eenmaal op de Seringenstraat aangekomen was het al onverwacht druk. Na het inladen van de instrumenten en uitladen van het zweet, is het bijna zover dat het vertrek richting het Hamontse Achel een feit is.

Onderweg werd de weersverwachting in 1 keer een stuk minder. Hoe dichter we Hamont naderden hoe natter het werd. Maar goed, op weg richting de posthoorn werd het al wel wat beter. Alles uitladen en in ons omkleed lokaal zetten, alleen hadden we die nog niet tot onze beschikking. Nadat, van een verlate lunch, alle couverts waren opgeruimd, konden we dan eindelijk onze omkleed lokaal betrekken. Snel even omkleden en op naar het speelveld, dan kunnen we nog wat andere korpsen gaan kijken. Want in uniform mag je gratis naar binnen, en we blijven natuurlijk trotse Nederlanders. Na een tijdje gaan we terug in het omkleed lokaal waar het instrumenten pakken is, om buiten te gaan stemmen. Dit eerst met de gehele band, inclusief de inzet van onze wedstrijd stukken en daarna de blazers apart. Nadat dit gebeurd was is nog kort totdat we klaar moesten gaan staan voor de eerste tocht naar het speelveld voor onze presentatie. Deze deden we na veel discussie over welk muziekstuk. Welke we zouden doen kenden we niet en welke we kenden konden we niet. (Misschien thuis toch iets meer repeteren zou ik zo zeggen) Maar uiteindelijk werd het Thrift shop. Dit ging geheel niet verkeerd, het was een eerste goede indruk welke we toch wel hebben achtergelaten aan publiek en jury. Nu was het even nagels bijten geblazen totdat we op moesten voor het echie. Na een paar minuutjes wachten voor de start was het dan toch eindelijk echt zover. Rick gaf een duidelijke speech over wie wij zijn en gaan doen. Welke qua inhoud had deze verdacht veel weg van wat de speaker al aan gaf. Maar goed, een dubbel check is altijd beter dan een verre buur. Het is zover, we gaan van start met March of the Harold. Daarna met een tussenstop van 16 vrienden door met een Ticket to Ride. Na de afmars met Norovi hebben we het gevoel dat het toch helemaal niet fout is verlopen, en een ieder zijn beste steentje heeft bijgedragen dan wel laten zien. Nu is het afwachten tot 18:00 uur op de prijsuitreiking en ligt het lot in handen van de bekwame jury. We gaan na het optreden gezamenlijk in bandformatie terug richting de posthoorn waar we even kunnen opfrissen en het is een ieder vrij om jezelf om te kleden of in uniform te blijven lopen. Nu snel terug naar het speelveld om even wat te eten of drinken te halen en ook nog een lekker fris Italiaans ijsje. Ondertussen is er tijd om ook nog naar andere korpsen te kijken.

Het enige nadeel was, dat er ontzettend veel sectie AA korpsen waren. De variatie was daarom soms ver te zoeken. Maar goed, sectie AA valt daarin tegen niet onder sectie B en vormt daardoor dan ook geen concurrentie voor ons. Elk nadeel heeft zijn voordeel. De tijd tikt rustig door en op het gegeven moment, stopt dit tikken en is dan ook de tijd aangebroken om terug te gaan naar de Posthoorn om ons klaar te gaan maken voor de finale act, de prijsuitreiking. Na het omkleden gaan we back stage, via de artiesten achterdoorgang naar de andere kant van het speelveld. Daar moesten we ons opstellen voor de grand finale met de prijsuitreiking. Één voor één komen de korpsen het speelveld op, op een vooraf doorgegeven indeling. En één voor twee werden de prijzen bekend gemaakt. Eerst vielen er wat tweede prijzen, wat de spanning er toch wel een beetje inhield. Want als dat zo door gaat gaan we naar huis met een tweede prijs. Eindelijk het is dan zover, Zjeroen Boszkjje verkenners band uit ’s-Hertogenbosch - Nederland, uitkomend in de sectie B een eerste prijs met 85,95%. Niet slecht met zoveel nieuwe bandleden! De prijsuitreiking ging gestaag door, ook na de normale prijzen zijn er bijna meer extra speciale prijzen uit te reiken dan er publiek op de tribunes zit.

Maar goed, als men het maar vlot doet, de lucht blijkt er niet vriendelijker op te worden. Deze werd er met de minuut donkerder en onheilspellender op. Alsof het er elke minuut met bakken uit zou kunnen komen vallen.

Eindelijk alle prijzen zijn verdeeld en de korpsen konden afmarcheren. Ik loop al even mee, maar ik heb het in Hamont Achel nog nooit zo snel zien gebeuren. Een ieder wilde voor de regen terug zijn in de Posthoorn, om zo de uniformen droog mee naar huis te kunnen nemen. Eindelijk, droog aangekomen is het snel omkleden en alles inpakken. Tegen de tijd dat alles klaar is en naar de aanhanger kan worden gebracht, komt de regen inderdaad met bakken uit de hemel vallen. Gelukkig duurde de prijsuitreiking dus geen half uurtje langer.

Na het inladen  vande aanhanger, wordt het tijd om te vertrekken richting de Seringenstraat. Alleen in opdracht van de voorzitter moesten we eerst nog voor 5 euro iets gaan uitzoeken bij de McDonalds.


Aldus en zowaar waargenomen, al dan niet maar dan toch en zeker ook namens en vele anderen wederom en op genotuleerd.   

MH van MH & MH foreign reports inc.®