Optreden Frankrijk, met dank aan Marc Hoos

Optreden Frankrijk  12 mei 2013

De moederdag editie

De dag start met een zon overgoten Moeder(zon)dag als de padvindertjes van de Jeroen Bosch Verkenners Band het Nederlandse verruilen voor het Franse. Het opstarten is altijd het moeilijkste. Dus om de band binnen 15 minuten te verzamelen, in te pakken en op weg te gaan zal mijzelf benieuwen. Het lijkt er uiteindelijk op dat het allemaal gaat lukken, om op tijd te vertrekken. De grote afwezigheid van velen met elk zijn eigen goede reden, maakt dat het inpakken van minder spullen, dat het nu sneller lijkt te gaan. Het is tijd om op weg te gaan naar Rotterdam om het andere korps, groep en/of ding op te gaan halen. Aangekomen op locatie, genaamd Rotterdam staat men deels al klaar. Het lijkt (gezien de instrument koffers) op een soort van balalaika groep.  Het is afwachten op… weten wij veel wat komen gaat, voordat we verder kunnen. Ondertussen hebben we onszelf maar vermaakt met ‘mens erger je niet’ en andere smartphone spelletjes. Eindelijk, we gaan op weg richting de eerste grens waarvan er nog meer zullen volgen. We zijn nu inmiddels 3 uur onderweg en hebben nu toch eindelijk de eerst grens bereikt. Tenminste dit wist een KPN SMS ons te melden dat we de grens zijn gepasseerd.

Voor de zekerheid zijn we dan toch maar even gestopt bij Hazeldonk voor wie weet wat. De balalaika voorzitter Jan is vandaag jarig, en is hij eerst door ons toegezongen, vervolgens werd er door de andere ploeg een mooi Russisch onvervalste en onverstaanbare tranentrekker ten gehore gebracht. Eindelijk de Franse grens is in zicht, weer een mijlpaal welke we kunnen afvinken van onze expeditie lijst. Lambres Lez Douai ligt net over de Belgisch / Franse grens, na vermoeden nog ongeveer drie kwartier rijden voordat we er zijn. Benieuwd wat er te beleven is.

Na een ‘tour du Ville’ hebben we een eerste kennis mogen maken en sfeer kunnen opsnuiven van Lambres Lez Douai. Aangekomen bij de sporthal was het omkleden en wederom wachten op wat komen zal. Ten minste als de sleutel er was. We zouden in elk geval met de bus naar het beginnend startpunt van de optocht worden gebracht.
Aangekomen op dit beginnend startpunt was het snel uitpakken en opstellen, de man van het impresariaat was een beetje licht ontvlamt. Maar helaas ondanks zijn gestress en drukdoenerij liep het gewoon weer ouderwets uit. Het was gelukkig droog en zonnig met zo af en toe een wolkje. We hebben de tijd nuttig proberen op te vullen door een nieuw stokteken te oefen, het had er vooral mee te maken om een aantal stoktekens in 1 samen te voegen. Leuk voor tijdens een taptoe en straatwerk. Het kwam er uiteindelijk gewoon op neer dat de maître, om alle losse commando’s uit te voeren dit te veel werk vond.

Nou he he, we zijn begonnen met de tocht maar gaat moeizaam. We hebben nog niet 1 keer twee nummertjes achter elkaar kunnen maken. De tocht is qua looptijd best te doen, maar effectieve speeltijd ligt niet zo hoog. Het begint langzaam aan wat meer te waaien maar zolang je in het zonnetje loopt valt de temperatuur best. De wind heeft ondertussen al wel heel wat afgewaaide hoeden gekost.

Wel jammer dat bijna aan het einde van de tocht, een deel van onze Staf Staf verzorging batterij net iets te vroeg aan het bier zat terwijl de optocht nog niet was afgelopen.

Het einde is in zicht, nog even de bikkel erdoor halen, de laatste loodjes wegen toch net altijd zwaarder dan gedacht. Tot slot nog even een korte defilé / serenade tot besluit en klaar zijn we. Ondanks de kleine bezetting is het toch allemaal goed verlopen.

Na een broodje en verfrissing is het omkleden geblazen en spullen opruimen.  Mike en Henny hadden nog voor 45 overheerlijke besuikerde oliestangen gezorgd. Voor een ieder een heerlijke versnapering. We gaan terug op weg richting het Nederlandse. Halverwege moesten we nog wel even stoppen om te wisselen van chauffeur. Na een korte sanitaire stop, inkoop van ijs, bier etc. waarvan het ijs officieel niet in de bus mocht, (voor de zekerheid had ik nog wel even navraag gedaan bij de chauffeur of een portie Saté wel de bus in zou mogen), gaan we de laatste etappe van onze reis starten. Het was nu nog ruim een uurtje rijden, we hadden nu het geluk dat wij als eerste zouden uitstappen en niet weer eerst via Rotterdam. Aangekomen op de Seringenstraat was er een stukje rijvaardigheid tekortkoming van de chauffeur. Het was een beetje te veel moeite om de bus veilig op het schoolplein te rijden. Nu moesten we  met alle spullen de weg oversteken. Lekker handig.

Maar goed dit hebben we ook weer overleefd, nu lekker op naar huis.

Aldus en zowaar waargenomen al dan niet maar dan toch en zeker ook namens en vele andere wederom en op genotuleerd.   

MH van MH & MH forgein reports inc.®

PS      : Uiteraard alles naar waarheid verteld (zo ver het niet te gênant werd)

PS2     : De chauffeurs hadden een naam en deze kwamen overeen met Luc en Wouter